Hayat Bir Oyundur (Tuğrul Cofcof)

 

Hayat Bir Oyundur

 

Çocuk sahibi olduktan sonra hayata bakışımda, alışkanlıklarımda değişiklikler oldu. Baba rolünü iyi oynayabilmek için buna mecburdum

Bu değişimler sırasında yeni düşünceler de oluştu. Bunlardan bir tanesinden bahsetmek isterim.

İşe giderken çocuklarım nereye gidiyorsun-niye gidiyorsun-gitmesen olmaz mı şeklinde sorular sorarlardı. Bu sorulara ilk başlarda zor cevap veriyordum. Zamanla bu sorulara;“ Benim de arkadaşlarım var. Biz de oyun oynuyoruz. Oyuncaklarımız var. Bizim de öğretmenimiz var.” şeklinde cevap vermeye başladım. Bu sefer de sorular; “ Arkadaşlarının yanına oynamaya gidiyorsun dimi? Ödevlerini yaptın mı ? Öğretmeninin adı ne? “ ye dönüştü. Benzerlik kurularak yapılan açıklamaları çocuklar daha iyi anlayabiliyorlar. Yaptığım benzeştirmenin de yanlış  olduğunu düşünmüyorum.

Hepimizin dikkatini çekmiştir; çocuklar oyun oynarken çeşitli rollere girerler. Şoför, öğretmen, öğrenci, doktor, pilot, kaptan, anne, baba, bebek…. . Hatta oyun sırasında rollerini bile değiştirebilirler. Gerçekte de hayat böyle. Hepimiz bir rolü oynuyoruz. İş yerinde çalışan veya yönetici, evde eş, anne veya baba,sokakta vatandaş,…Peki önemli olan nedir?

Önemli olan oyunun iyi oynanması ve iyi sonuçlar çıkarmasıdır.

Bunun için ne yapmalı? İyi oynayabilmek ve iyi sonuçlar üretebilmek için oyunun oynandığı ortamın uygun olması ve oynayanların rollerini iyi yapabilmeleri önemlidir. Ortam uygun olmasa bile rol iyi oynanarak güzel sonuçlar çıkabilir.

Rolün iyi oynanabilmesi için ne yapılmalı? Bu noktada oyuncuların bilgi ve etik değerlere sahip olması gerekmektedir. Bunlar ise ancak zaman içerisinde ve çalışarak kazanılabilecek değerlerdir.

Rol iyi oynanmadan da oyun oynanabilir ancak bu şekilde iyi sonuçlar vermez ve oynayanlar da mutsuz olurlar.

Hayatta önemli olan hangi role sahip olduğumuz değil rolümüzü nasıl oynadığımızdır. Gerçek başarı da budur.